Kinderen, juffen en meesters verzamelt u!
Deze weblog – een dagboek op internet voor wie er nog niet van heeft gehoord – is van en voor jullie! Iedereen die iets leuk of interessants te vertellen heeft, dat ontsproten is aan de dagelijkse werkelijkheid in de klas of de school, kan een log aanleveren.
Stuur je tekst en de eventuele foto’s naar de communitymanager, Leen Faas.
Een dag later kun je checken of jouw log is toegevoegd.

Wil je zelf niet schrijven maar wel reageren op wat anderen hebben geschreven, stuur dan een bericht met behulp van de knop ‘reageer’ die onder elk log staat. We gaan ervan uit dat alle leden van onze community weten wat een beschaafde manier van reageren is.

In de menutekst aan de rechterkant verzamelen we werk van kinderen.
Gedichten, korte verhalen, foto’s van werkjes, etc.
Heeft jouw groep iets moois gemaakt, stuur het op!

Leen

Groep 4 had onze lijmpotjes geleend, maar na de pauze zouden we ze terug krijgen. We moesten immers met onze moederdagcadeaus verder. Ik was tijdens het eten en drinken even het lokaal uitgelopen om wat spulletjes te pakken. Toen ik terug kwam liep ik op groep 4 af ne vroeg om onze lijmpotjes. Nee, 2 meiden hadden de potjes al teruggebracht. Ik had niks gezien, dus de meiden werden mee gestuurd om ze aan te wijzen. Ja, hoor. De potjes stonden keurig in de kast, gewoon waar ze horen. De meiden begonnen te lachen en wezen beide op hun neus….
Ik roep altijd dat ze met hun neus kijken als ze iets niet kunnen vinden als het er wel staat en nu kreeg ik dus een koekje van eigen deeg

We liepen naar boven, de trap op, op weg naar ons lokaal. Een van de kinderen sloeg voor de zoveelste keer andere kinderen op hun billen. We hadden het er zo vaak over gehad dat ik nu zat was en hem met zijn billen tegen de muur liet staan. Ik zou hem komen halen als iedereen binnen was….. Tja….
We gingen eten en drinken en ik las voor. Ze waren zo lekker aan het luisteren! Bij het opruimen mistte ik (ja toen pas!) een kind. Ik vroeg de anderen of iemand wist waar hij was. “Op de w.c., denk ik”, werd er geantwoord. Oke, juf tevreden en startte de les. Na de instructie was het kind er nog steeds niet. Ik ging toch maar even kijken. Nee, ook daar was hij niet! Nu konden de kinders de dag ervoor niet naar ons eigen toilet en moesten een stukje verder lopen. Misschien was hij daar wel. Ik liep er naar toe en zag een kind in de hal tegen de muur staan….
Tja, je raadt het al. Dat was het kind wat ik mistte en dat was het kind wat ik tegen de muur had gezet en tegen gezegd had dat ik hem zou komen halen. Het kind stond er al 30 min! Wat schaamde ik me zeg. Ik heb hem mijn excuzes aangeboden en hem snel mee naar de klas genomen. Volgende keer pak ik het heel anders aan! Dat gebeurd me hopelijk geen tweede keer.

OMdat een aantal kinderen in mijn groep in de knoop zit met hun emoties leek het mij een goed idee om dit thema eens aan te snijden. Deze 2 weken werken we over emoties.
Gisteren hebben we besproken waar je blij van wordt en dit hebben we getekend. Maar vandaag stond een hele andere emotie centraal. Het ging over verdriet (rouwen). Ik heb een boek voorgelezen over een herrinnering aan een opa die overleden was. Daarna volgde een heel emotioneel en open gesprek met de kinderen. Omdat het gesprek te emotioneel werd (er vloeiden aardig wat tranen) heb ik het grootste gedeelte van de groep naar buiten laten gaan en met een klein clubje heb ik nog even verder gepraat. De kinderen vonden het fijn, evenals ouders die ik later persoonlijk inlichtte. Een groepje kinderen kunnen er thuis niet goed over praten of willen er niet over praten. Op deze manier zijn ze wel gaan praten en zijn we bezig met verwerken.
Ik blijf het wonderlijk vinden hoe goed kinderen kunnen verwoorden ze zich voelen en wat ze denken. Ik geef les aan groep 3, maar er werden zulke wijze en treffende dingen gezegd vanmiddag!
Het was een zware, maar ook een hele mooie middag!

Gistermiddag hadden wij een paasviering in de kerk. Een pienter meisje zat naast me. Toen we ene lied zongen over de 7 kleuren van de regenboog luisterde ze aandachtig mee. De laatste woorden van het refrein waren de 7 kleuren van gods kleurenpalet
Het meisje keek verwonderd op en zei:
ik zit op ballet! Komt dat even goed uit!
Een stralende glimlach volgde en ze neuriede het liedje verder mee. Bij mij verscheen ook een glimlach en vervolgens draaide ik mijn hoofd om, om haar maar niet te laten zien dat ik barstte van het lachen!

Tijdens de viering werd een verhaal voorgelezen over Lumina het vlammetje. Het verhaal had ik ook in de klas al verteld en de kinderen vonden het schitterend. Het meiske naast me bleek een keer wel genoeg te vinden. Dat haar inetressen even op een ander gebied lag was wel duidelijk… Terwijl het verhaal werd voorgelezen kneep ze haar neus dicht en haar ogen hield ze stijf dicht. Ik vroeg haar wat ze aan het doen was, waarop ze antwoordde: Ik kan nog niet door het gat zwemmen, dus ben ik aan het oefenen om m’n adem in te houden.

Gister was ik even in een kleuterklas om de werkjes van onze kleuters in een powerpointpresentaties te zien. Terwijl ik zat te kijken waren de kleuters en hun juf druk bezig met een paasknutsel. Een groepje kleuters zat vlak achter me en 2 van hen hadden een gesprekje over school. Het mooiste stuk uit gesprek was:

L: ik ben al groot en ga al naar school.
T: nee, je bent pas een kleuter
L: bla, bla, bla.

Zo, het is al een hele tijd geleden dat ik gelogd heb. Intussen is mijn klas ook ‘opgeleukt’ met een Smartboard, dus er is een hoop veranderd.
De kinderen vinden het geweldig! En de juf ook .
Het is nog wel wennen om het bord zo goed mogelijk in te zetten bij de les. Omdat ik het mag uitproberen voor een aantal scholen, schrijf ik mijn bevindingen steeds op. Ik zal ze hieronder opschrijven, misschien heeft iemand er iets aan.
En als er juffen of meesters zijn die al veel materiaal gemaakt hebben voor het bord, dan zou het leuk zijn als het op de community geplaatst kan worden, hoeven we niet alles dubbel te doen!

Spelen/ontdekken met het bord:
Het is erg leuk om de kinderen om beurten iets te laten schrijven of tekenen op het bord, met de verschillende kleuren. Ze vinden dat echt geweldig. Ze ontdekken dan ook dat je niet met je hand tegen het bord moet steunen bij het schrijven, want dan krijg je hele rare strepen.
Dat is dus even wennen .
Je kunt deze eerste aantekeningen opslaan en bewaren. Dat is een groot voordeel van het Smartboard: geweldige woordspinnen en bordinstructies, sla je gewoon op. De volgende dag open je ze en de voorkennisactivering kan beginnen.
Het is aan te raden om van te voren wat leuke dingen te zoeken die je met de kinderen kunt doen. Bijvoorbeeld een leuk online rekenspel van www.rekenweb.nl. Dat kun je namelijk zo openen en spelen met de kinderen. Of de schoolsite bekijken, in het groot. Of een filmpje van de www.beeldbank.nl of op de site van klokhuis. Als je handig bent, maak je meteen een pagina aan op www.yurls.net. Dit is speciaal voor digiboarders om je links handig te organiseren.
Als het lukt kun je pagina’s uit de schoolboeken door ouders in laten scannen. Bijvoorbeeld bij verkeer kan dat heel handig zijn. Kunnen kinderen hun eigen route op het bord tekenen, en sta je niet meer onhandig die schriftjes in de lucht te houden, die de kinderen niet kunnen zien.
Kan ook handig zijn voor het bespreken van rekenopdrachten zoals: groepjes van 10 maken van een hele boel rondjes .
En natuurlijk wanneer je met rekenen werkt met een plattegrond van een dorp ofzo, moet je deze altijd eerst overnemen op je bord, ieder jaar weer, tot na dit jaar!

Tips bij notebook:
Als je iets schrijft op het witte vel, kun je met je pen een kader er omheen ‘trekken’ door te slepen met de pen. Dan wordt het geselecteerd. Als je op het lettertje in het hoekje van het geselecteerde vak klikt, wordt de tekst omgezet in drukletters. Dat kan erg leuk zijn wanneer kinderen een tekst op het bord hebben gezet. Of wanneer je met de hele klas een gedicht of verhaal maakt. Je kunt het dan zo uitprinten of doormailen, of opslaan en er de volgende dag woorden uit weglaten of andere taaloefeningen mee doen.
Als je vel te klein is, zet je je pen even op de onderste balk, dan komt er midden onderin een knop met ‘verlengen’ o.i.d. Het vel wordt iets opgeschoven, maar je aantekeningen blijven er op staan.
Je moet nu wel scrollen om alles te kunnen zien.
De geschreven teksten die je omtovert tot drukletters, kun je natuurlijk ook mooi opmaken met allerlei andere lettertypes, cursief, vet, onderstreping, nog meer kleuren.

Dit zijn even mijn eerste bevindingen. Erg positief dus.
Maar wat van belang is, is de ict-vaardigheid van de leerkracht.
Die moet in ieder geval kunnen klikken, slepen, opslaan, knippen, plakken, kopieeren, gebruik kunnen maken van internet enz.
En om het bord echt interactief in te zetten, zul je voor je lesvoorbereiding niet alleen je handleiding moeten gebruiken, maar ook een verzameling links en materialen aan moeten leggen die je bij de lessen kunt gebruiken.
Maar dan heb je ook wel een verrijking van je lessen!

Vanaf vandaag gaan wij actief aandacht besteden aan de boeken van de kinderjury. Er is een flinke collectie geleverd door de bibliotheek. Elke leerling mag boeken lezen en kan dan op een formulier een soort kinderjuryrapport schrijven. Ieder jaar is het weer een groot succes. De kinderen lezen veel meer dan anders en vinden het heel interessant om zo een boek te beoordelen. Er worden vooral veel tienen uitgedeeld.
Om dit allemaal een beetje leuk in te leiden, hebben onze collega’s van groep 7 en 8 hun kinderen voor laten lezen. Voor de vakantie deelde iedere leerkracht zijn groep in groepjes van 5 of 6 kinderen en zocht boeken en verhalen die de kinderen zouden aanspreken. De kinderen van groep 7 en 8 hadden op school (en in de vakantie) tijd om hun verhaal goed voor te bereiden. Zij moesten ‘interactief’ voorlezen. Voor hen een mooie oefening, want hoe stel je goede vragen over een verhaal? En voor onze kinderen een feest. Zomaar met een groepje en een stoere jongen of meid uit de bovenbouw ergens in de school je voor laten lezen! Ze hebben genoten, de lezers, de luisteraars en misschien nog wel het meeste de leerkrachten.

Sinds kort zijn wij met de een aantal kinderen uit de groepen 3 begonnen met tutorlezen. De kinderen van groep 4 doen dit al sinds het begin van het schooljaar.
Wouter mocht ook gaan tutorlezen. Hij was erg zenuwachtig voor de eerste keer, maar ging dapper met een klasgenootje naar het lokaal waar hij zou gaan lezen. Toen hij terug kwam was hij erg enthousiast. 2 dagen later mocht hij weer gaan tutorlezen. Hij stond als eerste, en natuurlijk veel te vroeg, bij het lokaal waar hij zou gaan lezen. OMdat hij te vroeg was, werd hij teruggestuurd. Telleurgesteld kwam hij bij mij aan. “Juf, ik mag vandaag niet tietenlezen! Ik was te vroeg zei die andere juf” Probeer je lachen dan maar in te houden als je zo’n telleurgesteld gezichtje ziet. Gelukkig kon ik hem vertellen dat als hij even wachtte hij wel mocht gaan TUTORlezen. Met nadruk op TUTOR. Toen het zover was, huppelde hij over de gang naar het andere lokaal. Hij riep me nog even na dat hij het fijn vond dat hij nu wel mocht gaan tietenlezen!
Nu, na 3 weken zegt het mannetje nog steeds tietenlezen. Gelukkig weet zijn moeder wel dat het tutorlezen moet zijn, gezien haar oudste zoon in groep 4 zit. Anders zou je toch zo maar de vreemdste verhalen kunnen krijgen!

Afgelopen dinsdag was het zover. In het hele land, dus ook bij ons in Wageningen was er het Nationale Voorleesontbijt. Wat is er nu niet leuker dan een bekende in je school te halen. Onze journalist van de school, meester Jan, heeft leuke contacten. We hadden Annie van Gansewinkel uitgenodigd.

Wie haar niet kent, zij schrijft kinderboeken en ook boeken voor volwassenen. Leuke boeken voor jong en oud dus.

We hadden de school in 3 groepen verdeeld, kleutergroepen, groepen 3-5 en de bovenbouw groep 6-8.
Ze begon met voorlezen voor de kleutergroepen. Erg leuk.

Toen waren wij aan de beurt. Voor de gelegenheid hadden we een lekkere bank op het podium in de zaal gezet en Annie nam daar plaats op. Wij zaten er moet 3 groepen met stoeltjes om heen. Het boek dat ze voor gingen lezen was : STIJN KLEIN. Een boekje over een jongen Stijn die klein is en heel graag wil groeien.

Ze las het uitstekend voor, klasse. De kinderen zaten ademloos te luisteren. Ze vonden het jammer dat het was afgelopen. Maar toen we weer in de klas kwamen stond er een ontbijtje voor ze. Een lekkere krentenbol, een glaasje limonade en een stukje fruit.

Erg leuk dus. Op naar volgend jaar, ik ben benieuwd wie er dan komt voorlezen!